„Cholera, cholera, cholera, cholera, cholera...” – pomyślała Maeve, a jej myśli pędziły jak szalone. Nawet nie oglądając się za siebie, rzuciła się pędem w głąb lasu po drugiej stronie gniazda. Nie było mowy, żeby zdołała teraz dotrzeć z powrotem do Schronienia. Gdyby chociaż rzuciła okiem w stronę klifu, ostrza wiatru Śnieżnego Grzebienia przecięłyby ją w pół. Ale gęste, wysokie drzewa mogłyby za