Dominic: – Jak się czujesz, Vivienne? – zapytałam, wchodząc do ambulatorium. Nie odpowiedziała ani słowem. Zamiast tego mocniej chwyciła koc, naciągając go pod samą brodę. Patrzyłem na nią, wciąż czując gniew, ale w głowie wciąż brzmiały mi słowa stadnego lekarza. Nie mogłem jej denerwować. Wciąż była słaba i musiałem o tym pamiętać. Musiała mieć zapewniony jak największy komfort, wiedziałem więc,