Promień słońca wpadł do oka Freyi i gwałtownie ją wybudził. Miała tylko na chwilę oprzeć głowę, ale słońce było już wysoko na niebie. – Cholera! – przeklęła, gorączkowo szukając telefonu. Spojrzała na godzinę i ogarnęła ją panika. Była potwornie spóźniona. Telefon zaczął dzwonić i natychmiast odebrała. – Dziewczyno – upomniała ją Tamsin. – Wiem, wiem! – rzuciła Freya, biegając po pokoj