Po pewnym czasie Killian wrócił do Isadory, a ona wyglądała na obolałą. – Jak się czujesz? – Killian brzmiał bez emocji. – Nie najgorzej, jak sądzę. – Isadora udawała, że z trudem przychodzi jej podparcie się, by nieco usiąść. Killian nie pomógł, powiedział jej prosto w twarz: – Wracaj do domu. – Nie mogę teraz iść do domu, jestem chora. – Isadora poczuła się pokrzywdzona. – Idź! Zobaczymy się w d