** Perspektywa Callena ** Wydaję z siebie ostry gwizd, a dzieciaki zastygają w pół kroku, jakby ktoś wcisnął pauzę. Kilkoro z nich jęczy, kilku teatralnie pada na trawę, a jeden drobny omega wyrzuca ręce w górę i krzyczy: – Żądamy doliczonego czasu gry! Uśmiecham się szeroko, kręcąc głową. – Niczego nie żądasz, Greyson. W ostatniej rundzie ledwo biegłeś. Greyson wydyma wargi, po czym salutuje