** Perspektywa Paige ** Pukanie do drzwi jest naglące. Jestem już na nogach, zanim rozlega się po raz drugi, z sercem walącym tak mocno, że czuję je w gardle. Zerkam przez wizjer, po czym szarpnięciem otwieram drzwi i widzę Parkera. Zaschnięta krew tworzy skorupę na jednej stronie jego twarzy. – O mój boże – wzdycham, sięgając bezwiednie, by dotknąć jego twarzy. – Nic ci nie jest? Parker zamyk