(Winona) Minęły dwa miesiące odkąd widziałam mojego męża, Jaydena. Jestem niemal pewna, że właśnie teraz przyjdzie, żeby zażądać rozwodu, ale ja się nie poddam. Trzy lata temu, po wypadku samochodowym, stracił pamięć, a ja leżałam w śpiączce przez rok. Kiedy się obudziłam, chciałam tylko go znowu zobaczyć. Chciałam, żebyśmy byli znów tą parą, którą kiedyś byliśmy. Kiedy go odnalazłam, przebiło mnie, jakby nóż wbił się prosto w serce. Nie tylko mnie nie pamiętał, ale kochał inną kobietę, Ashlyn. Serce wali mi w piersiach, a łzy napływają mi do oczu, gdy słucham, jak mąż, którego kocham, mówi do mnie przez telefon, jakby nienawidził mnie bardziej niż czegokolwiek innego na świecie. „Pomimo tego, co zrobiłaś, jadę tam” – syczy w słuchawce. „Chcę, żeby to się skończyło raz na zawsze, i wracam, żeby to się stało. Będę tam na kolację.” Uważa, że przed dwoma miesiącami podałam mu coś do picia, żeby spał ze mną. „Nic nie zrobiłam. To wszystko pomyłka, gdybyś tylko pamiętał, jak bardzo się kochaliśmy…” – błagam. „Nie zaczynaj znowu z tymi kłamstwami” – ryczy. Trzęsą mi się ręce, gdy odsuwam telefon od ucha. Serce pęka mi na nowo, ale jestem zdeterminowana, żeby mu pomóc mnie przypomnieć. Któregoś dnia sobie przypomni. Proszę, niech mnie przypomni. „Nie kłamię ci, przysięgam. Kocham cię.” Mój głos milknie, bo prawie straciłam nadzieję na nas. Pomimo wszystko, cicho szlocham. „Nie zaczynaj z udawanymi łzami. Jesteś żałosna. Wiem, co próbujesz zrobić. Mama mnie ostrzegała, że to zrobisz.” Jego matka zawsze mnie nienawidziła. Nigdy nie chciała, żeby poślubił mnie. Nie byłam wystarczająco dobra. Moja rodzina nie miała statusu ani pieniędzy. Zabroniła mu poślubienia mnie i powiedziała, że wykreśli go z testamentu i pozbawi rodzinnych miliardów, jeśli to zrobi. Ale Jayden powiedział, że nie obchodzi go to, co mówi. Kochał mnie i nawet jeśli musielibyśmy zaczynać od zera, zbudujemy razem nasz własny świat. Byłam dla niego ważniejsza niż pieniądze czy jego rodzina, która nieustannie nienawidziła każdego, kto nie był w ich finansowej lidze. „Jaydenie. Pojechaliśmy do Vegas. Pobraliśmy się. Potem mieliśmy wypadek w drodze powrotnej. To ty wpadłeś na pomysł ślubu, nie ja.” „Nie obchodzi mnie, co mówisz. Więc, wzięliśmy ślub, ale oszukałaś mnie.” „Nie. To nieprawda. Kochałeś mnie, potem mieliśmy wypadek i wszystko się zmieniło.” „Kłamczuchy!” – ryczy ponownie. „Mam wszystkie dowody, których potrzebuję. Nic nie możesz zrobić, żeby mnie przekonać inaczej.” Potem rozłącza się. Przez te dwa lata nigdy się nie poddałam naszej miłości. Była zbyt prawdziwa, zbyt głęboka, zbyt namiętna. Ale teraz wątpię we wszystko. Jego rodzina jest potężna. Ashlyn ma takie pochodzenie rodzinne, jakie chcą. Ona też mu kłamie. Łzy lecą mi po twarzy. Może po prostu powinnam odejść. Bóg wie, że zrobiłam wszystko, żeby mu pomóc mnie przypomnieć. Żeby wywołać coś w jego głowie, żeby chociaż zakwestionował historię, którą mu opowiedziała jego rodzina. Zabierałam go w wiele miejsc, które były dla nas ważne, ale on okazywał tylko nudę, a czasem pogardę. Ostatnim razem, gdy próbowałam, bardzo się zdenerwował. „Powiedziałem ci, że cię nie pamiętam. Dlaczego nie możesz się po prostu poddać? Chcę tylko spokojnego życia, być szczęśliwym z kobietą, którą kocham, Ashlyn. Ale ty ciągle próbujesz mnie przekonać, że cię kochałem. Jak mógłbym kochać kogoś takiego jak ty?” Spojrzenie w jego oczach tamtego dnia sprawiło, że zdałam sobie sprawę, że naprawdę wierzy we wszystko, co mu powiedzieli. Widział we mnie tylko przeszkodę, żonę, której już nie chciał. Ale byłam tak blisko, żeby mu pomóc zobaczyć, kim kiedyś byliśmy. Tak blisko. Dwa miesiące temu upiliśmy się razem i spaliśmy ze sobą po raz pierwszy od dwóch lat. To było niesamowite i myślałam, że w końcu go odzyskałam. Ale następnego ranka Jayden był bardziej wściekły niż kiedykolwiek. Był przekonany, że to tylko kolejny plan, żeby go odzyskać. Nadal miałam nadzieję, że któregoś dnia zda sobie sprawę, że jestem niewinna. Ale dzisiaj wraca do domu, a ja przygotowałam wszystkie jego ulubione potrawy i siedzę tutaj, czekając przy stole. Słyszę, jak wchodzi do domu. Wstaję. Może tutaj przypomni sobie, co mieliśmy. Jak kochał to, jak dla niego gotowałam. Ale wchodzi do naszego domu z kobietą, w którą się zakochał, kiedy ja byłam w śpiączce. Rzuca okiem na zastawiony stół i potrząsa głową. „Naprawdę jesteś urojona. Myślałaś, że jestem tu, żeby z tobą zjeść kolację?” Pluje te słowa jak jad. „Naprawdę myślałaś, że kiedykolwiek będę z tobą znowu? Może udało ci się raz wciągnąć mnie do łóżka, ale nie będę się zniżał do tego ponownie. Jesteś żałosna.” Za nim zauważam Ashlyn z zaskoczoną miną. Oczywiście nie wiedziała, że spaliśmy razem. Patrzy na mnie bez emocji w oczach i podaje mi dokument. „Podpisz to.” Biorę go i patrzę na nagłówek. Dokumenty rozwodowe. „Nie. Nie chcę rozwodu. Daj nam szansę.” „Ashlyn i ja chcemy się zaręczyć. Podpisz te przeklęte papiery!” To uderza mnie tak mocno, że chce mi się wymiotować. Pędzę do zlewu w kuchni i wymiotuję. To okropne. Kiedy skończę, papierowym ręcznikiem wycieram usta i wracam do jadalni. „Możesz udawać, że jesteś chora, ile chcesz. Nie dam się na to nabrać. Po prostu podpisz rozwód.” Ashlyn patrzy na mnie pusto, ale widzę, jak coś błyska na jej twarzy, coś na kształt zmartwienia lub strachu. Może usłyszenie, że ostatnio byłam z Jaydenem, ją zaniepokoiło. „Czy nie widzisz, że kłamią ci? Ashlyn, twoja matka. Twoja matka zawsze nienawidziła, że jesteś ze mną. Ale ciebie to nie obchodziło. Byłaś gotowa odejść z niczym.” „Odejść od tego, co zbudował mój ojciec? Odejść od tego, co jest moje z prawa? Teraz wiem, że jesteś szalona. Nigdy bym tego nie zrobiła. Podpisz teraz te papiery, a ja zadbam o to, żebyś miała pieniądze do końca życia. To wszystko, czego i tak zawsze chciałaś. Teraz możesz to mieć. Po prostu pozwól mi odejść.” „Nigdy nie chodziło mi o pieniądze.” „To nieprawda. Mam dowody. Jeśli teraz nie podpiszesz, zadbam o to, żebyś nigdy nic nie miała. Zbanuję cię w tym mieście, w całym kraju. Jesteś przebiegła i zła. Po prostu pozwól mi odejść, weź pieniądze i znajdź sobie jakiegoś innego mężczyznę do intryg. Obiecuję, że nie będę stawał ci na drodze.” – warknął. Furia na jego twarzy prawie mnie przeraża. Chwytam dokumenty rozwodowe i wzdycham. Patrzy na mnie gniewnie i podsuwa mi długopis, bo widzi, że się poddałam. „Mogę szczerze powiedzieć jedną rzecz.” Jego głos jest teraz cichy i moje serce podskakuje z nadziei. Może powie coś miłego, gdy biorę długopis. „Żałuję, że cię poznałem.” „Ja też.” Złamana i zraniona, podpisałam papiery.