Para opuściła pokój jedno po drugim. Zobaczyli Lu Shengyao opierającego się leniwie o ścianę korytarza, patrzącego na nich z dziwnym uśmiechem. Wyraz twarzy Lu Shijina był spokojny jak tafla wody, niewzruszony. Tang Ruochu jednak poczuła się nieswojo pod jego spojrzeniem. Zarumieniona, wpatrywała się w niego i skarciła: – Na co się gapisz? Nigdy wcześniej nie widziałeś piękna? Lu Shengyao uśmiechn