SAGE – Jadłam już śniadanie z Jej Wysokością. Możesz zjeść sam – wykrztusiłam, cofając rękę, ale on tylko mocniej ją ścisnął. – W porządku. Możesz po prostu patrzeć, jak jem – odpowiedział swobodnie. Co się z nim dzieje? Nie minęło wiele czasu, odkąd gapił się na mnie, jakby miał mnie w każdej chwili zabić. Ale teraz uśmiechał się, jakby przydarzyło mu się coś dobrego. – Nie chcę – opierałam się,