— Carys? Alaric był oszołomiony jej słowami. Kazała mu odejść, a ból w jego sercu był niezaprzeczalny. Wciąż tuląc Rowana, Carys na chwilę zamknęła oczy, powstrzymując łzy, które cisnęły się pod powieki. — Nie powtórzę tego, Alaric. Wyjdź. — Przez niego? — Jego opór był namacalny. — Chcesz, żebym wyszedł przez mojego brata? Myślisz, że nie wiem, co was łączyło? Myślisz, że jestem ślepy? Rowan oswo