Wkrótce rozlega się pukanie do drzwi. – Idź już, moja droga – mówi kobieta, lekko popychając mnie we właściwym kierunku. Kiwam jej głową na podziękowanie – nawet nie poznałam jej imienia – gdy strażnik przychodzi, by zabrać mnie на dół. Gdy docieramy na półpiętro niżej, cicho otwiera podwójne drzwi salonu. Przybywam jako ostatnia. – Fay – wydysza Janeen, a ja gwałtownie odwracam głowę w jej stronę