-Sera- Mrugam, by przyzwyczaić się do panujących w pokoju ciemności; w tamtym królestwie było dość jasno i skupienie wzroku zabiera mi chwilę. Zasnęłam na plecach i z ręcznikiem na włosach, więc Alaric zasnął obok mnie z ramieniem przerzuconym przez mój brzuch. Moje serce napełnia się ulgą na widok tego, że ostatecznie jednak zdecydował się nie wyruszać. Odwracam się, wtulając twarz w jego szyję