-Sera- – Alaric! Alaric! Ocknij się! Moja uwaga całkowicie przenosi się na Alarica, upuszczam nawet włócznię i używam obu rąk oraz całej swojej siły, by nim potrząsnąć. – No dalej, Alaric! Walcz z tym! Błagam go, niemal czując, jak łzy zaczynają zbierać się w moich oczach. To nie z powodu smutku, to z desperacji i frustracji. Prawie ją miałam; *my* prawie ją mieliśmy. A teraz odwróciła sytuację i