PUNKT WIDZENIA MIRACLE – Matthew! – wołam za nim, idąc jego śladem przez gęsty las. Jego złocistobrązowe włosy kołyszą się, gdy łagodny wiatr smaga jego ciało. Odwracając się, posyła mi ten sam promienny uśmiech, a ja wypuszczam cicho powietrze. Widzieć go z tak bliska zawsze było dla mnie przyjemnością. Przynajmniej mogę go widywać w moich snach. To powinien być koszmar, ale nim nie jest, tylko