Słysząc paplaninę tłumu, Rosemary nagle sięgnęła do góry i powoli zdjęła maskę, odsłaniając swoją piękną twarz. – Więc utnijcie sobie głowę. – Jej czysty głos rozbrzmiał, a wszyscy zwrócili głowy, żeby na nią spojrzeć. Jedną rękę miała wyciągniętą przez okno, a na twarzy malował się rozbawiony wyraz. Zaraz... to ona. Wszystkim otworzyły się oczy ze zdumienia. Jak to możliwe, że Rosemary Taylor, ta