To było dopiero pierwsze uderzenie bicza, a ubranie Amelii już zostało rozerwane na strzępy, podczas gdy świeża krew sączyła się z jej jasnej skóry. Jej twarz wykrzywiła się w bólu i udręce, ale nie ustępowała. – To nie ja! To naprawdę nie byłam ja! Charmine mnie wrobiła! Hobson potrząsnął głową z bezradnością. Amelia była zbyt uparta; nie miał innego wyboru, jak kontynuować biczowanie. Świst! Świ