Taka już była Valerie. Odkąd opuściła rodzinę Marchetti, znosiła drwiny i zawsze się odgryzała. Jeśli ktoś ją uderzył, oddawała. Jeśli ktoś ją obrażał, odpłacała tym samym. Nie było mowy, by potulnie dawała sobą pomiatać. Vivienne wrzasnęła: – Do diabła z tobą, suko. Cieszę się, że Tristan cię rzucił. Łatwa kobieto, wstydź się! Valerie odgryzła się: – Co ty, kurwa, wygadujesz? To ja go rzuciłam! V