Tristan był wściekły i wybiegł jak burza. Natalie ostrożnie zajrzała do środka i odetchnęła z ulgą, widząc, że wyraz twarzy Valerie wciąż był spokojny, po czym weszła do środka. „Tylko Bóg wie, jak przerażająco jest, gdy szefowa się złości” – pomyślała. Natalie powiedziała: "Szefowo." "Już poszedł?" – zapytała Valerie. Natalie przytaknęła: "Tak, ale wyglądał jak nieszczęście i okropnie śmierdział.