Vivienne była bliska wybuchu, ale Lucas ją obserwował. Z wielkim trudem zdołała się powstrzymać. – To o mnie chodzi. – Wzięła głęboki wdech. – To ja przepraszam ciebie. – Ty? Przepraszasz mnie? To było niedorzeczne. Valerie wątpiła w autentyczność tych słów. Za każdym razem, gdy się spotykały, wyglądało to tak, jakby Vivienne była gotowa rzucić się na nią i wyrwać jej włosy z głowy. Zawsze przymil