59 — Tatuś wrócił...? Kiedy Sebastian wprowadza mnie do swojego gabinetu i po moim wejściu zamyka drzwi, już czuję w piersi desperackie bicie serca. Czekam, aż zasłoni rolety, ale on zamiast tego po prostu podchodzi do biurka i siada. I patrzy na mnie tak intensywnie, że aż brakuje mi tchu. „Dlaczego nie usiądziesz?” Pyta poważnym tonem, który wywołuje u mnie motyle w brzuchu. Przełykam ciężko śl