Evangeline ściszyła głos. „Nie trzeba, poradzę sobie sama. Postaw mnie w tej chwili!” Czuła na sobie liczne spojrzenia. Trudno. Ten aspołeczny typ był nieugięty. Ostatecznie spuściła głowę i pozwoliła mu zanieść się do stołu. Killian ostrożnie posadził ją na krześle, po czym podał jej ręcznik namoczony w ciepłej wodzie. Po umyciu rąk Evangeline zaczęła jeść. Na stole pojawiły się żeberka wieprzowe