Rozdział czternasty: Najwyraźniej najlepszym przyjaciółkom nie dziękuje się za żadną pomoc. Zostawił mnie tam, w salonie, samą, z tysiącem pytań bez odpowiedzi. Nie spodziewałam się po nim niczego więcej i cieszyłam się, że to było nasze ostatnie spotkanie. Odwróciłam się i zobaczyłam Viv i Fel stojące w progu salonu, patrzące na mnie z wyczekiwaniem. — Słuchałyście przez dziurkę od klucza, co? —