Rozdział dwudziesty trzeci: „Wierzysz w bratnie dusze, Elaro?” Myślę, że wszystko wypierałam, a bycie tak blisko Killiana wcale nie pomagało. Myślę, że mój umysł odrzucił samą myśl o istnieniu wilkołaków na miejscu, mimo że rozmawiałam o nich z Killianem tak, jakbym dyskutowała, powiedzmy, o powieści fantasy. Kiedy znalazłam się w bezpiecznych ścianach własnego domu i pod miękką pościelą mojego łó