— L… Luno Lyro… Zęby Jenny szczękały, jakby przeszył ją dreszcz. Lyra zachichotała lodowato. — Nie jestem Luną, już nie. Pomogłaś Selene mnie wygnać, pamiętasz? Do dziś nie mogę uwierzyć, że mnie zdradziłaś. — Luno… nie, panno Lyro… ja… ja nie… — Ale wygląda na to, że zdradzenie mnie nie przyniosło ci nic dobrego. Nadal jesteś służącą, niewolnicą, noszącą moje bagaże. Nic się nie zmieniło — uśmiec