Cała trójka szła dalej przez kolejne 10 minut. Ale o dziwo, nie widzieli żadnej wody. A już na pewno żadnych dzikich zwierząt. W powietrzu unosił się zapach zgnilizny i czegoś obrzydliwego, jakby okolica została opanowana przez siedlisko bakterii. Śpiew ptaków, który towarzyszył im przez całą drogę, również ucichł, pozostawiając jedynie upiorną ciszę. Coś tu nie grało. W końcu ścieżka doprowadziła