Killian był oszołomiony. Spojrzał w jasne, okrągłe oczy Elary. W jej oczach wezbrały łzy. Poczuł coś obcego, czego nie potrafił nazwać. Jednocześnie nie rozumiał, dlaczego jest taka rozżalona, co wywołało w nim lekką irytację. — O co chodzi? Elara odwróciła się od niego i szybko otarła łzy. Uspokoiła się i powiedziała: — Jest już wieczór. Cała twoja rodzina powinna być w domu. Wejdę pierwsza. Stań