Mimo uśmiechu na jego twarzy to jedno zdanie sprawiło, że w jego głosie zabrzmiała pewna nuta ostrości. – Och, te plotki! – Przyłożyłam dłonie do policzków, licząc, że ich chłód nieco je ostudzi. Zane wciąż górował nade mną, bliżej niż przed chwilą. – Tak, nie zwracaj na nie uwagi. Zaśmiał się. – Och, uwierz mi, że nie zwracam. Młodzieńcze lata mam już dawno za sobą. Następnego ranka obudził mnie