Rania nie była pewna, co się z nią dzieje, ale każdego ranka wymiotowała. Żołądek jej się przewracał, a w gardle miała tak sucho. Przestała zażywać truciznę, ale prawdopodobnie było już za późno, skoro odczuwała już jej skutki. – Co jest nie tak? – Rania chlusnęła wodą na bladą twarz. Jej policzki były zapadnięte, jakby od kilku dni nic nie jadła. Poprzedniej nocy, zanim zasnął, Maximus powiedział