PUNKT WIDZENIA LYRAEI Muzyka grała coraz głośniej, a jedzenia przybywało, ale ja nie potrafiłam zmusić się do jedzenia. Wciąż bawiłam się widelcem, patrząc, jak przesuwa się w tę i z powrotem po talerzu. Myślałam, że skoro moje ciało tak bardzo łaknęło posiłku, to na sam widok jedzenia pochłonę je w całości, ale po prostu nie mogłam przełknąć ani kęsa. Może dlatego, że mój umysł był całkowicie zap