Z PERSPEKTYWY LYRAEI Chciałam uciec. Ta chęć nadeszła jak nagła burza, gdy tylko skończyłam jeść. Wiedziałam, że to impulsywna decyzja, ale chciałam biec. Zrywając się z łóżka, odwróciłam się do Isylry. – Chcę biec. Zabierz mnie stąd, chcę pobiegać – powtarzałam w kółko w ciągu zaledwie kilku sekund. Czułam, że spłonę, jeśli nie ulegnę pragnieniu biegu. Jej brwi uniosły się z ciekawości, wykrzywia