PERSPEKTYWA LYRAEI Gdy tylko mnie pocałował, zapomniałam o wszystkim, co przed chwilą powiedział. Jedyne, co się liczyło, to jego usta poruszające się na moich w sposób, który sprawiał, że pragnęłam więcej. — Nauczyłem cię pierwszej sztuki rozkoszy — szepnął, przygryzając jej wargę. — Czy wciąż chcesz pobiegać? Moja wilczyca podskoczyła z ekscytacji. — Tak! — Chodźmy… — Alfo Varkonie! Stodoła wata