POV Vareka Podziwiam Elarę za to, jak udaje jej się zachować spokój, nawet gdy zaczynam martwić się o mojego ojca i jego stan emocjonalny. Zaric jest dziwnie cichy, ma zamyślony wyraz twarzy, a ja, choć staram się być opanowany, robię wszystko, by uspokoić moją towarzyszkę – trzymam ją za rękę, dotykam, staram się być blisko niej, gdy idziemy korytarzem, aż stajemy przed celą, w której zamknięta j