– Harris wyjeżdża dziś wieczorem. Podzieliłeś jego obowiązki między innych? – Głos Ethana dobiegł z głośnika. – Nie do końca. Rozmawiałem z Abigail i zgodziła się nam pomóc. – Hunter wciąż był w biurze. Wyraz twarzy Abigail był nieodgadniony, ale on nadal czuł się winny. – Hunter! – zawołał go głośno Ethan. – Tak? – Hunter wziął głęboki oddech. – O co chodzi? Słuchasz mnie w ogóle? – Chyba… tak. –