[Z perspektywy Genevieve] On stoi! Czułam ciężar spojrzenia Arthura wbijającego się we mnie z drugiego końca pokoju, ale moje oczy wciąż były utkwione w ułożeniu jego ciała. Ukradkiem rozejrzałam się po pokoju, z nadzieją na znalezienie wytłumaczenia dla pytań, które piętrzyły się w mojej głowie. Jakim cudem był w stanie samemu wejść do łóżka bez pomocy nikogo innego? Biorąc pod uwagę to, że łóżko