Ethan wypuścił z frustracją obłoczek dymu, obserwując nieustępliwy wyraz twarzy Stelli. – Wiem, że umiesz prowadzić. Muszę z tobą o czymś porozmawiać. Stella prychnęła. – Nie mamy o czym rozmawiać. Z tymi słowami odwróciła się i wsiadła do samochodu. Zanim jednak zdążyła zamknąć drzwi, Ethan podszedł i chwycił za klamkę. Spojrzenie Stelli stało się lodowate. – Puść. Zamiast tego Ethan wyciągnął ją