Minął tydzień, odkąd przejąłem watahę. Był to pracowity czas, wypełniony finalizowaniem przejęcia wszystkich firm i kont watahy. Upewniłem się też, że nasi rodzice mają wystarczająco dużo pieniędzy, by mogli robić wszystko, na co mają ochotę. Wyjeżdżają za kilka dni, więc planujemy dla nich pożegnalnego grilla. Obsługa kuchni uwija się, przygotowując wszystkie ulubione potrawy naszych rodziców na ostatni posiłek przed ich wyjazdem na nie wiadomo jak długo. Wszystkie wilki w naszej watasze kochają naszych rodziców. Przez długi czas czuwali nad naszym bezpieczeństwem i tylko wzmacniali więzi wewnątrz watahy. Wszystkie cztery pary zaczną podróż razem, a potem rozdzielą się, by każdy z małżonków mógł podróżować osobiście, aż w końcu wrócą do domu. Upewniłem się, że wiedzą, iż mogą zostać tak długo, jak potrzebują – wszyscy zasłużyli na długie wakacje. Przejęcie władzy w młodym wieku sprawiło, że musieli szybko dorosnąć; teraz czas, by pobyli dziećmi, którymi nie mogli być wcześniej. Wszyscy będziemy za nimi tęsknić. Impreza była dla nas wszystkich świetnym sposobem na odstresowanie. S.V. trzymała się ode mnie z daleka, ale teraz wbiła pazury w Deca. On jest znacznie cierpliwszy ode mnie, ale podobnie jak ja czeka na swoją partnerkę. Dorastaliśmy, obserwując naszych rodziców i chcemy tego samego, co oni. Widzieliśmy też samice odrzucające swoich partnerów za to, że sypiali z zbyt wieloma innymi, czując, że muszą walczyć z konkurencją o ich względy. Ja osobiście nigdy nie chcę, by moja partnerka czuła, że musi z kimś o mnie rywalizować. Z drugiej strony widziałem też samców odrzucających partnerki za to, że były z jednym innym samcem. Te podwójne standardy są głupie. Chciałbym wprowadzić zasadę o zachowaniu czystości dla partnera, ale to odebrałoby wolną wolę. A nie jestem tyranem. Poproszę starszyznę, by do nauk włączyli znaczenie akceptowania tego, czego nie da się zmienić. Jeśli planujesz się wyszaleć, nie miej pretensji, jeśli twój partner zrobił to samo. Chcę tutaj równości. Patrząc, jak furgonetka wyjeżdża z podjazdu i opuszcza tereny watahy, machamy rodzicom na pożegnanie, życząc im bezpiecznej drogi. Gdybyśmy wiedzieli, że to ostatni raz, kiedy ich widzimy, kazałbym im zostać w domu. Ale nie jestem wyrocznią ani jasnowidzem. Tej nocy nasza czwórka siedziała w gabinecie, rozmawiając o nadchodzącym balu parowania błękitnego księżyca. Odbywa się on raz w roku tam, gdzie król uzna za stosowne – nie wiem, jak on podejmuje tę decyzję. Ja nie pojadę ze względu na niedawne przejęcie władzy; ja i mój wilk nie możemy teraz opuścić watahy. Dec i Gavin pojadą wraz ze wszystkimi młodymi i nieparowanymi wilkami, które chcą sprawdzić, czy ich przeznaczenie tam na nich czeka. Wyatt ma dopiero siedemnaście lat, więc jest za młody na szukanie partnerki, nie ma więc potrzeby, by jechał. Zostanie ze mną mój Gamma, by pomóc prowadzić watahę przez pięć dni ich nieobecności. Gavin ma złamane serce, odkąd on i Paige dowiedzieli się, że nie są sobie przeznaczeni. Poznali się, gdy jej rodzina dołączyła do naszej watahy. Jej ojciec został zabity, ponieważ ich Alfa był zbyt zaślepiony przez młode wilki, by dostrzec niebezpieczeństwo grożące watasze. Kiedy więc zaatakowali wyrzutkowie, nie byli na to przygotowani. Wataha została zniszczona. Zostali tylko ci, którym udało się uciec. Paige, jej matka i dwaj bracia zostali znalezieni pewnego dnia przez moją matkę podczas biegu w lesie. Moja matka przyjęła ich natychmiast, słysząc ich historię. Przywiozła ich do rezydencji, nakarmiła, dała pokoje – przez pierwszy miesiąc zdecydowali się zajmować tylko jeden, zbyt przerażeni, by być osobno. Pewnego dnia matka Gavina wysłała go, by zaniósł im nowe ubrania i kosz ze wszystkimi niezbędnymi rzeczami, mydłami i tym wszystkim, o czym dziewczyny myślą, że jest potrzebne. Kiedy Paige otworzyła drzwi, oboje poczuli więź. Był pierwszym wilkiem, z którym tu rozmawiała, i stworzyli silną relację. Nie on jeden był zaskoczony, gdy okazało się, że nie są partnerami – wszyscy byliśmy. Paige płakała przez kilka dni, a Gavina nie widzieliśmy przez tydzień. Kiedy kuzyn Gavina, Tom, wrócił z college'u i okazało się, że Paige jest jego partnerką, sytuacja była dla Gavina trudna. Ale potem coś się w nim zmieniło, jakby on i jego wilk uznali, że ta więź nie była miłosna, lecz rodzinna. Tom i Gavin dorastali jak bracia, nie mając własnego rodzeństwa z powodu ataku na watahę po naszych narodzinach. Większość samic w wieku mojej matki miała tylko jedną udaną ciążę. Reszta kończyła się poronieniami lub dzieci umierały krótko po urodzeniu. Nikt nie wie, dlaczego mogły mieć tylko jedno szczenię. Dlatego większość z nas jest ze sobą bardzo blisko, zostaliśmy wychowani jak bracia i siostry. Ból Paige po złamanym sercu został uleczony w jednej chwili. Wciąż czuła się źle z tym, że Gavin cierpi, ale on nigdy nie dał jej odczuć, że to jej wina, i powtarzał wielokrotnie, że cieszy się jej szczęściem. Obiecali sobie zawsze trzymać się blisko. Mam nadzieję, że ta wyprawa do Watahy Wzburzonych Przypływów zakończy się powrotem Gavina z partnerką. Dec może się jeszcze trochę pomęczyć, żebym nie był zupełnie sam. Wiem, że Wyatt jest wciąż bez partnerki i jest młody, ale mam też silne przeczucie, że szybko swoją znajdzie. Wiem tylko, że rozkazuję S.V. jechać, mając nadzieję, że znajdzie swojego i odejdzie do jego watahy. To impreza, którą sam chętnie bym wyprawił. Teraz pewnie myślicie: „Ale przecież masz siostry bliźniaczki i czy Dec nie ma brata?”. Cóż, i tak, i nie. Moje siostry bliźniaczki zostały adoptowane przez moją matkę, gdy ich matka zmarła przy porodzie, a jej partner, który miał słabe serce po niedawnym ataku, odszedł wraz z nią. A brat Deca – cóż, to brat przyrodni, owoc ataku na jego matkę w lesie przez najlepszego przyjaciela jej wuja, gdy była młodsza. Mój dziadek nie tolerował takich rzeczy i skazał go na śmierć. Matka Gavina miała wtedy zaledwie piętnaście lat i dowiedziała się, że nosi szczenię. Wataha zjednoczyła się wokół niej, pomagając wychować Garrisona. Kiedy ojciec Gavina dowiedział się, że jest ona jego partnerką, martwił się, że go odrzuci z powodu traumy, ale tak się nie stało. Z kolei ona zawsze martwiła się, że zostanie odrzucona przez to, co ją spotkało. Ale ojciec Gavina od lat kochał tę silną wilczycę. Gdy dowiedział się, że należy do niego, jedyną osobą, która mogła go zmusić do odejścia, była ona sama. Rok później urodził się Gavin. Garrison kocha swojego młodszego brata. I wykorzystuje każdą okazję, by spuścić mu lanie. Garrison jest jednym z naszych najlepszych wojowników, szczęśliwie sparowanym ze swoim najlepszym przyjacielem Tobym. Toby robi najlepsze ciasta cytrynowe, tylko nie mówcie mu, że to powiedziałem.