Mandy w końcu opuściła głowę, choć upokorzenie niemal doprowadziło ją do załamania nerwowego. – Przepraszam. – Nic się nie stało – uśmiech Cordy stał się jeszcze bardziej wyraźny, ale wciąż zachowywała wspaniałomyślność. W końcu samo to było dla Mandy wystarczającą udręką. Widząc, że córka przeprosiła, Dandy szybko zwrócił się do Johna: – Panie Levine, czy mogę już zabrać córkę? – To się nigdy wię