SEBASTIAN. Głośne walenie do drzwi sprawia, że podskakuję. Nieustanne dudnienie w mojej głowie wywołuje skurcz, a łomot walenia tylko to pogarsza. – Przestań – warkam, gdy drzwi zostają gwałtownie otwarte, ukazując bardzo radosnego i energicznego Jaia. Dlaczego, do cholery, się przyjaźnimy? – Pobudka, Słodziaku! – mówi, potrząsając papierową torbą, w której, jak wnioskuję po zapachu, jest śniadani