Nie, nie wierzę w to. Próbuje się wyswobodzić, ale nie pozwalam jej odejść. "Spójrz mi w oczy i powiedz to jeszcze raz," szepczę. Jej oczy błyskają, gdy spogląda na mnie z góry. "To dziecko nie jest twoje." Tym razem nawet nie mrugnęła, utrzymując mój wzrok, a wraz z tymi słowami czuję, jak coś we mnie pęka. "Więc czyje?" pytam cicho. Już ma odpowiedzieć, gdy głos za nami ją wyprzedza. "Moje." Moj