– Dokąd jedziemy? – pyta mama. Widzi, jak bardzo jestem pewna. – Gdzieżby indziej, jak nie odebrać to, co słusznie do mnie należy… – Sebastian? – pyta mama oszołomiona. Przechylam głowę, siadając na łóżku i kręcę głową. – Nie, mamo, jedziemy do Watahy Kryształowego Cienia. Otwiera szeroko oczy i kładzie dłoń na piersi. – Co… do twojego ojca… – Tak, mamo, czas wrócić… Myślę, że najwyższy czas, bym