Wtedy właśnie sprawy zaczęły przybierać mroczniejszy obrót i zrodziły się moje zmartwienia. – Sebastian? Podnoszę wzrok i widzę oczy Jai wypełnione troską. – Zamyśliłeś się. – Przepraszam, myślałem… Między nami zapada napięta cisza, a on mi się przygląda. – Jestem twoim przyjacielem, zanim jestem twoją Betą, Sebastianie. Jeśli coś cię trapi, powiedz mi. Wiesz, że możesz mi zaufać. – Nic takiego. –