ROWAN Trzynaście lat temu. „Jeszcze raz!” Głos mojego ojca zagrzmiał, gdy stałem w samych bokserkach w lesie pokrytym śniegiem. Kael i ja mieliśmy zaledwie dwanaście lat, drżeliśmy z zimna, a nasze dłonie były obolałe i zakrwawione od uderzania w drzewa. Kael musiał zawahać się o ułamek sekundy za długo, bo następną rzeczą, jaką usłyszałem, było świszczące uderzenie pasa ojca lądujące na jego plec