– Gówno mnie obchodzi, że nie masz żadnych przyjaciół – odparła chłodno. – Rzuć ich, albo poniesiesz konsekwencje. Zmarszczyłam brwi; nagle wezbrał we mnie gniew. – Nie – powiedziałam stanowczo. – Nie? – powtórzyła z drwiną Evelyn. – Z-zgadza się – odparłam. – Powiedziałam "nie". To moi przyjaciele. Nie porzucę ich. Rób, co chcesz. – A co, jeśli każę ci po prostu trzymać się z dala od Lachlana? –