Hendricks wybiegła zza rogu kompleksu i zobaczyła Pawlowskiego stojącego przy swoim radiowozie. Wysiadła z wozu i włączyła kamerę naszyjną, witając starszego kolegę niezbyt uprzejmym stwierdzeniem. – Nienawidzę tych pieprzonych wezwań. Zgodził się z nią i pośpieszyli ścieżką. – Z całą cholerną pasją. Zza drzwi dobiegł głośny huk, a po nim męski wrzask: „Należysz do mnie, suko!”. – Panie przodem –