– Misty – powiedziała Thea. Jej głos wciąż był zachrypnięty. Misty podeszła do nóg łóżka. – Hej – rzuciła. – Dziękuję. – Thea uśmiechnęła się słabo. – Nie ma za co. Wyjdziesz z tego? – zapytała Misty. Thea spojrzała na doktora Bomana. Ścisnął worek z krwią, a następnie sprawdził jej parametry życiowe. – Myślę, że tak. Dzięki tej krwi, myślę, że tak – odparł doktor Boman. – Mogę zapytać, co się sta