LYRIC Chwilę później opuściłam pokój tego mężczyzny, czując się jeszcze bardziej zaniepokojona. Ginewra czekała tuż za rogiem i przyglądała mi się przenikliwym wzrokiem. – Płakałaś? – Wyglądała na zdezorientowaną. Pociągnęłam nosem, kręcąc głową. – Mężczyzna i ja... ucięliśmy sobie po prostu lekką pogawędkę. – Więc, co takiego powiedział? Ty go leczyłaś? Jestem zdezorientowana, bo Marta