JARIS  – Tatuś! – krzyknęła Xyla z blatu, gdy tylko mnie zauważyła.  Nie umknął mi rumieniec, który oblał nos Lyric w chwili, gdy mnie zobaczyła. Dlaczego zawsze tak na mnie reagowała? W mojej głowie zrodziła się mroczna myśl: Czy reagowała tak samo, kiedy pozwalała Zarekowi się dotykać? Odepchnąłem tę myśl na bok, postanawiając cieszyć się chwilą.  Poczedszedłem bliżej dzieci, biorąc Xylona