Punkt widzenia Elary Gdy pchnęłam drzwi sierocińca, przygotowując się do wyjścia w chłodny pustynny wieczór, zamarłam. Vander stał na zewnątrz, czekając, a jego wysoka sylwetka odcinała się na tle zachodzącego słońca. — Alfo Vanderze. Tętno mi przyspieszyło, mimo prób zachowania spokoju. Po wydarzeniach minionej nocy i porannej karze nie wiedziałam, czego się spodziewać. — Dlaczego tak niepotrzebn