POV Vandera – Elara? – zawołałem cicho, a w mojej piersi mieszały się nadzieja i lęk. – Słyszysz mnie? Jej oczy nagle gwałtownie się otworzyły, leśnozielone tęczówki były dzikie z przerażenia, gdy gwałtownie usiadła na łóżku. – Lyra! – sapnęła, a jej głos był wychrypnięty i łamiący się. – Musicie ją ratować! Delikatnie przycisnąłem jej ramiona z powrotem do poduszek, gdy próbowała spuścić nogi z ł