Punkt widzenia Elary — Lyro, nie... — — Proszę — przerwała mi, a jej oczy płonęły intensywnością. — Słuchaj mnie, Elaro. Chcę, żebyś zajęła moje miejsce. Ta prośba uderzyła we mnie jak fizyczny cios. — Ja? Ale ja nie potrafię... — — Potrafisz — upierała się. — I zrobisz to. Vander potrzebuje u swego boku kogoś, komu może zaufać. Poruszyła się lekko, krzywiąc się przy tym ruchu. — On woli szampon i